Tâbiûn dönemini, İslam coğrafyasının Hicaz, Şam, İran, Kuzey Afrika, Endülüs, Orta Asya, Hint alt kıtasıyla birlikte
Anadolu’nun bir kısmını içine alan ve günümüzdeki elli devleti kapsayacak şekilde genişlediği Emevîler devri içinde
değerlendirmek mümkündür. Bu dönem, dini, ilmi, siyasi, sosyal ve kültürel anlamda yeni gelişmelerin yaşandığı;
örneğin yönetimde saltanat sisteminin benimsendiği, itikadi mezheplerin ortaya çıkmaya başladığı, genelde dini
ilimlerin özelde ise tef ...